güven

güven belief, confidence, credit, faith, safeness, trust доверие ائتمان, ثقة důvěra tillid, tiltro Vertrauen εμπιστοσύνη confianza luottamus confiance povjerenje fiducia 信頼 신뢰 vertrouwen tillit zaufanie confiança förtroende ความเชื่อใจ, ความไว้เนื้อเชื่อใจ lòng tin, sự tin tưởng 信任, 信赖

noun güven [ɟy'ven]

1 korkmadan, çekinmeden inanma ve bağlanma duygusu confiance

Annesine sonsuz bir güveni var. Il a une confiance aveugle en sa mère.

2 cesaret courage

Kendine güveni yok. Il n'a pas confiance en lui-même.

güven duy-
güvenmek, inanmak faire confiance, croire

Eşine güven duymuyor. Il ne fait pas confiance à sa femme.

güven ver-
güven duygusu uyandırmak donner confiance

Konuşmaları bize güven verdi. Ses discours nous ont donné confiance.

verb intransitive dative güven- [ɟyven'-] (güvenir [ɟyve'niɾ]) güven duymak se fier, faire confiance

Ailesine güveniyor. Il se fie à sa famille.

noun güvence [ɟyven'ʤe]

1 antlaşmada taraflardan birinin sorumluluğu üstlenmesi caution

güvence veren bir kefil une caution qui rassure

2 garanti garantie

Bu işin bir güvencesi yok. Cette affaire ne présente pas de garantie.

3 sorumluluğa karşı olarak ortaya konulan şey assurance

sigorta güvencesi couverture d'assurance

noun güvenç [ɟy'venʧ] (güvenci [ɟyven'ʤi]) güvenme duygusu sentiment de confiance

güvencimizi sarsan olaylar événements qui ébranlent notre confiance

adjective güvenli [ɟyven'li] güven verici sûr / -e

güvenli bir yolculuk un voyage sûr

noun güvenlik [ɟyven'lic] (güvenliği [ɟyvenli'i]) emniyet sécurité

güvenlik görevlisi agent de sécurité

noun güvenoyu [ɟy'venoju] milletvekilleri arasında hükümete yönelik yapılan oylama vote de confiance

güvenoyu alan hükümet le gouvernement qui obtient la confiance