gönül

gönül Herz

noun gönül (gönlü [ɟœn'ly]) [ɟœ'nyl] sevgi, istek ve hatır gibi kalpteki duygu kaynağı coeur; affection; sentiment

özlemle dolu bir gönül un coeur plein de nostalgie

gönül al-

1 sevindirmek faire plaisir

anne ve babaların gönlünü almak faire plaisir aux parents

2 kırılan bir kimseyi hoşnut etmek consoler

Tartışmadan sonra gönlünü almak zor oldu. Il a été difficile de le consoler après la discussion.

gönül kır-
gücendirmek faire offense

Kimsenin gönlünü kırmaz. Il ne fait offense à personne.

verb intransitive gönüllen- [ɟœnyllen'-] (gönüllenir [ɟœnylle'niɾ]) gücenmek, darılmak se fâcher

Gönüllendiğini fark edince özür diledim. Lorsque j'ai compris qu'il était fâché, j'ai présenté des excuses.

adjective gönüllü [ɟœnyl'ly]

1 bir sorumluluğu kendi isteğiyle üstlenen volontaire

derneğin gönüllü üyeleri les membres bénévoles de l'association

2 çok istekli désireux / -euse; volontaires

gönüllü öğrenciler des élèves travailleurs

noun gönüllü seven kimse veya sevgili amoureux

mahallenin gönüllüleri les amoureux du quartier

adjective gönülsüz [ɟœnyl'syz] isteksiz passif / -ive; mou / molle

gönülsüz öğrencilerin başarı durumu le taux de réussite des élèves passifs

adverb gönülsüz istemeyerek à contre-coeur

Okula gönülsüz gidiyor. Il va à l'école à reculons.