dur-

dur-

(duɾ'-)
fiil nesnesiz durur (du'ɾuɾ)
1. Araba ışıklarda durdu.
2. Saat durmuş.
3. Çocuk dersten sonra durmadan eve geldi.
4. Yağmur durdu.
5. hâlâ duran tarihî eserler
6. ayakta durmak
7. durmadan çalışmak