doy-

doy-

verb intransitive doy- (doyar [do'jaɾ]) [doj'-]

1 açlığı kalmamak

Sofradan doymadan kalktım.

2 kanmak

suya doymak

verb intransitive dative doy- bir ihtiyacı yeterince karşılamak

suya doyan toprak

adverb doyasıya [dojasɯ'ja]

1 doyuncaya kadar (yemek, içmek)

Doyasıya yedik içtik.

2 bol bol

doyasıya eğlenmek

adjective doygun [doj'gun] her türlü ihtiyacını gidermiş

doygun bir hayat istemek

noun doyum [do'jum]

1 doyma işi, kanma

doyum sağlamak

2 bazı istekleri giderme

doyuma ulaşmak

adjective doyumsuz [dojum'suz]

1 tatmin olmayan

doyumsuz çocuklar

2 sonu gelmeyen, sınırsız

doyumsuz bir sevgi

3 bıkılmayan

doyumsuz zevkler

verb transitive accusative doyur- [dojuɾ'-] (doyurur [doju'ɾuɾ])

1 açlığını gidermek

Çocuğu doyurdum.

2 geçindirmek

bir aileyi doyurmak

3 tatmin etmek

istekleri doyurmak