dip

dip Boden, Grund, Unterseite bottom, rock-bottom, root قاع dno bund πυθμένας fondo pohja fond dno fondo 底 바닥 bodem bunn dno fundo низ botten ก้น đáy 底部

noun dip (dibi [di'bi]) [dip]

1 bir oyuk veya çukurun en alt bölümü fond

kuyunun dibi le fond du puits

2 taban fond

tencerenin dibi le fond de la casserole

3 dikili duran bir şeyin yerle birleştiği nokta ve çevresi racine

saç dipleri les racines des cheveux

4 kapalı bir yerin kapıya göre en uzak bölümü fond

salonun dibine kurulmuş bir masa une table dressée au fond du salon

dibini tut-
pişen yemeğin tencerenin dibine yapışması brûler le fond de la casserole

adverb dip bucak ['dip buʤak] ayrıntılı bir biçimde de fond en comble

Evi dip bucak aramışlar. Ils ont fouillé la maison de fond en comble.

adverb dip dibe ['dip dibe] yan yana sıkışmış olarak serré, côte à côte

dib dibe kurulmuş binalar des immeubles construits côte à côte