dil

dil idiom, language, tongue Sprache, Zunge lengua, lenguaje langage, langue tong, taal لسان, لغة jazyk sprog, tunge γλώσσα kieli jezik lingua, linguaggio 舌, 言葉 언어, 혀 språk, tunge język língua язык språk, tunga ภาษา, ลิ้น cái lưỡi, ngôn ngữ 舌头, 语言

noun dil [dil]

1 ağızda tat alma organı langue

dilin üzerindeki sinirler les nerfs de la langue

2 aletlerin uzunca ve çoğu hareketli bölümleri pène

terazi dili aiguille de balance

3 ayakkabı bağlarının altına rastlayan kısım languette

ayakkabının dili la languette de la chaussure

4 bazı üflemeli çalgılarda titreşerek ses çıkaran ince metal anche

Klarnetin dili çatlamış. L'anche de la clarinette est fendue.

dil sürç- konuşurken kelimeleri yanlış söylemek lapsus

Heyecandan dilim sürçtü. Ma langue a fourché d'émotion

dil uzat- bir kimse veya bir şey için kötü söylemek agression verbale

başkalarının namusuna dil uzatmak aggresser verbalament l'honneur des autres

dile getir- belirtmek, anlatmak, açıklamak exprimer, faire état

sorunları dile getirmek faire état des problèmes

dili uza- haddini bilmeden konuşmak parler à tort et à travers

Şımarık kızlarının da dili pek uzamış. La langue de leur fille est bien pendue.