dert

dert affliction, bother, cross, distress, hassle, headache, ill, nuisance, torment, trial, trouble, woe

noun dert (derdi ['deɾdi]) [deɾt]

1 üzüntü peine

Derdinin sebebini bilen yok. Personne ne connaît la raison de sa peine.

2 hastalık maladie

kanser derdi la maladie du cancer

3 ağrı douleur

Yaralı anne çocuğunu görünce kendi dertlerini unuttu. La mère blessée a oublié ses douleurs lorsqu'elle vit son enfant.

4 sorun, kaygı problème, préoccupation

sınav derdi le problèmr des examens

dert yan-
derdini sızlanarak anlatmak se plaindre

trafikten dert yanan sürücüler des conducteurs qui se plaignent de la circulation

noun dert küpü ['deɾt cypy] sıkıntıları çok olan kimse qui a beacoup de problèmes

dert küpüne dönmüş zavallı bir kadın une pauvre femme qui a beacoup de problèmes

noun dert ortağı ['deɾt oɾtaɯ]

1 aynı derdi olanların her biri compagnon d'infortune

dert ortaklarının buluştuğu kahve le café où se retrouvent des compagnons d'infortune

2 derdin paylaşıldığı dost confident

Kendine bir dert ortağı arıyor. Il se cherche un confident.

verb intransitive dertlen- [deɾtlen'-] (dertlenir [deɾtle'niɾ]) üzüntüye kapılmak être attristé

Eski resimlere bakınca dertlendi. Il s'est attristé en regardant les vieilles photos.

verb intransitive dertleş- [deɾtleʃ'-] (dertleşir [deɾtle'ʃiɾ]) dertlerini karşılıklı anlatmak se confier mutuellement

Arada bir meslektaşlarıyla dertleşir. De temps à autre il se confie à ses collègues.