demir

demir Eisen anchor, iron σίδερο, σίδηρος fierro, hierro fer ferro железо حديد železo jern rauta željezo ferro 鉄 철 strijkijzer jern żelazko strykjärn เหล็ก sắt 铁

noun demir [de'miɾ]

1 çelik, döküm vb.nde kullanılan bir element fer

demir madeni le minerai de fer

2 bu elementten yapılmış parça en fer

ocak demiri tisonnier

demir at-
demirlemek jeter l'ancre

Yük gemisi boğaza demir attı. Le cargo a jeté l'ancre dans le détroit.

adjective demir bu elementten yapılmış en argent

demir testere une scie à métaux

noun demir yolu [de'miɾ joɫu] tren yolu chemin de fer

demir yolu işçileri des cheminots

noun demirbaş [demiɾ'baʃ] bir yerde kullanılan, kayıtlı, dayanıklı eşya mobilier inventorié

okulun demirbaşları l'inventaire de l'école

adjective demirbaş

1 bu nitelikte olan inventorié / -e

demirbaş eşya des biens inventoriés

2 bir yerin eskisi qqn qui fait partie des meubles

büronun demirbaşlarından Niyazi Bey M.Niyazi, un des piliers du bureau

noun demirci [demiɾ'ʤi] demir satan, demir eşya yapan veya onaran kimse forgeron; ferronier

demircinin çırağı l'apprenti ferronier

verb intransitive demirle- [demiɾle'-] (demirler [demiɾ'leɾ]) geminin çapasını denize salması ancrer

Yabancı bayraklı bir gemi boğazda demirledi. Un navire battant pavillon étranger a jeté l'ancre dans le détroit.

verb transitive accusative demirle- demir zincirle bağlamak arrimer

Kamyondaki odunları demirlediler. Ils ont arrimé le bois dans le camion.

noun demirleblebi [de'miɾleblebi] baş edilmesi güç kimse coriace

Karşı takım demirleblebi çıktı. La partie adverse s'est avérée coriace.