düş-

düş-

verb intransitive dative düş- (düşer [dy'ʃeɾ]) [dyʃ'-]

1 boşlukta yukarıdan aşağıya inmek

yere düşen kuş

2 yere devrilmek

koşarken düşmek

3 hava taşıtlarının kazayla yere çarpması

Dün bir yolcu uçağı düştü.

4 bol gelen giysinin aşağı kayması

Pantolonu düşüyor.

5 yağmak

Metrekareye beş litre yağmur düşüyor.

6 aşırı ilgi veya sevgi göstermek

çocuğuna çok düşen anne

7 yakışmak, uygun gelmek

duvara iyi düşen bir resim

8 payına ayrılmak

torunlara düşen ev

9 kötü bir sebeple bir yerde bulunmak

hastaneye düşmek

10 tesadüfen gelmek

Yolumuz bir köye düştü.

11 belirli zamana rastlamak

Doğum günüm bizimkilerin evlilik yıl dönümüne düşüyor.

12 bir şeyin bağımlısı olmak

içkiye düşmek

verb intransitive düş-

1 vaktinden önce ölü doğmak

İkinci bebeği de beşinci ayında düştü.

2 görevden uzaklaşmak

düşen hükümet

3 hızı, gücü, değeri azalmak

değeri düşen para

4 ısı, basınç ve ateşin azalması

ateşi düşen hasta

5 düşkün bir duruma gelmek

Son zamanlarda kumara düştü.

6 savaşta teslim olmak

savaşta düşen bölgeler

7 bayağılaşmak

İnsan bu kadar düşmemeli.

düşüp kalk-

1 biriyle evlilik dışı ilişki kur-

Kadınlarla düşüp kalkıyor.

2 biriyle çok yakın arkadaşlık etmek

Serserilerle düşüp kalkıyor.

verb transitive accusative düş-

1 eksiltmek

borcu düşmek

2 bir yere kaydetmek

bir yere not düşmek

noun düşey [dy'ʃej] yer çekimi doğrultusunda olan

düşey hareket

adjective düşkün [dyʃ'cyn]

1 bir şeye çok bağlı, tutkun

birbirlerine düşkün eşler

2 geçim sıkıntısına düşmüş

düşkün aile

3 yaşlılık vb. sebeplerle çalışma gücünü yitirmiş

düşkün adam

4 onurunu yitirmiş

düşkün kadın

noun düşkünlerevi [dyʃcyn'leɾevi] yaşlı ve bakıma muhtaçların barındığı yer

Düşkünlerevindeki yaşlıları ziyaret ettik.