bur-

bur-

(buɾ'-)
fiil geçişli -i hâli burar (bu'ɾaɾ)
1. bükme ipi burmak
2. tat verme Kivi ağzımı burar.
3. sancıma Sancılar midemi buruyor.
4. mecaz üzme Bu olaylar yüreğimizi burdu.
Sözcük Tarayıcı ?