belir-

belir-

verb intransitive belir- (belirir [beli'ɾiɾ]) [beliɾ'-]

1 önce belli veya görünür olmayan bir şeyin ortaya çıkması

Otobüs uzaktan belirdi.

2 iyice görünür ve anlaşılır bir durum almak

Anlaşmanın detayları belirdi.

adjective belirgin [beliɾ'ɟin] belirmiş durumda olan, besbelli, açık, bariz

belirgin sonuçlar

verb transitive accusative belirle- [beliɾle'-] (belirler [beliɾ'leɾ]) belirli duruma getirmek

Öğretmen sınav konularını belirledi.

adjective belirli [beliɾ'li] açık ve kesin olarak sınırlanmış

belirli yazarlar

adjective belirsiz [beliɾ'siz]

1 belirli olmayan

belirsiz bir gelecek

2 niteliğiyle ilgili açık ve tam bir bilgi edinilemeyen

kimliği belirsiz ceset

verb transitive accusative belirt- [beliɾt'-] (belirtir [beliɾ'tiɾ]) belli bir şeye değinerek açıklamak

duygularını kolayca belirtmek

noun belirti [beliɾ'ti]

1 bir olayın, ya da durumun anlaşılmasına yardım eden şey, işaret

yaklaşan ekonomik krizin belirtileri

2 vücutta hastalığın göstergesi olan durum veya görüntü

gribin belirtileri