ön

ön front, frontal, head, initial أمامي, واجهة předek, přední for-, front Vorderseite, vorne μέτωπο, μπροστινός delantero, frente etu-, etupuoli avant, devant prednja strana, prednji anteriore, fronte 前, 前の 앞, 앞의 voor-, voorkant for-, forside front, przedni frente, frontal передний, передняя часть fram-, framsida ข้างหน้า, ด้านหน้า đằng trước, mặt tiền 前面, 前面的

noun ön [œn]

1 bir şeyin esas tutulan yüzü; arka karşıtı devant, avant

evin önü le devant de la maison

2 bir kimsenin, durumun veya şeyin ilerisi avant, devant

Önümüzde uzun bir yol var. Nous avons une longue route devant nous.

3 giyeceklerin genellikle göğsü örten bölümü devant

Kazağın önü leke olmuş. Le devant du pull est taché.

4 civar, yöre environ

köyün önlerine kadar gelen kurtlar les loups qui sont descendus jusque dans les environs du village

öne sür-

1 üzerinde görüşülmek üzere bir düşünce belirtmek avancer (idée)

bir fikir öne sürmek avancer une idée

2 bir iş için birini önermek proposer qqn

bir aday öne sürmek proposer un candidat

adjective ön

1 bakılan veya gidilen yönde olan avant

ön sokak rue située en avant

2 önce olan, ilk premier, initial

ön araştırma recherche initiale

noun önce ['œnʤe] baştaki, geçmişteki bölüm avant

Meselenin öncesini de bilmek gerekir. Il faut aussi connaître l'avant du problème.

adverb önce ilk olarak, başlangıçta; sonra karşıtı au début, d'abord

Önce biz geldik. C'est nous qui sommes venus d'abord.

noun öncelik [œnʤe'lic] (önceliği [œnʤeli'i]) bir şeyin önce olması durumu priorité

tedavinin önceliği la priorité de la thérapie

adverb öncelikle [œnʤe'licle] öne alınarak, daha önce olarak prioritairement

Öncelikle sigarayı bıraktı. Il a arrêté de fumer, prioritairement.