çöz-

çöz-

verb transitive accusative çöz- (çözer [ʧœ'zeɾ]) [ʧœz'-]

1 düğümlü, bağlı, sarılı olanı açmak

çuvalın ağzını çözmek

2 düğmeyi iliğinden çıkarmak

gömleğin düğmelerini çözmek

3 saçı, örüğü vb.ni açmak

örükleri çözmek

4 bulmaca, sorun vb.ni sonuca bağlamak

sınav sorularını çözmek

5 bir maddenin çözeltisini yapmak

toz boyayı suda çözmek

noun çözelti [ʧœzel'ti] çözülme sonucu oluşan madde

kireç çözeltisi

noun çözücü [ʧœzy'ʤy] bir maddeyi çözme özelliği olan şey

yağ çözücüsü

verb intransitive çözül- [ʧœzyl'-] (çözülür [ʧœzy'lyɾ])

1 çözme işine konu olmak

Sorular kolaylıkla çözüldü.

2 erimeye başlamak

çözülen buz

3 dağılmak, parçalanmak

çözülen bir millet

4 gevşemek, güçsüz kalmak

eli ayağı çözülmek