çök-

çök-

verb intransitive çök- (çöker [ʧœ'ceɾ]) [ʧœc'-]

1 bulunduğu düzeyden aşağı inmek

çöken yollar

2 yıkılmak

çöken tavan

3 şakak vb.nin içeri doğru girmesi

çöken şakaklar

4 yıkılıp dağılmak

çöken imparatorluk

verb intransitive dative çök-

1 çömelmek

Yavaşça yere çöktü.

2 oturmak

Devesi gölgeye çökmüş, dinleniyordu.

3 (duygu, durum vb.) basmak, yayılmak

üzerimize çöken hüzün

verb intransitive çökel- [ʧœcel'-] (çökelir [ʧœce'liɾ]) bir şeyin sıvının dibine çökmesi

Tortular suyun dibine çökelmiş.

noun çökelek [ʧœce'lec] (çökeleği [ʧœcele'i]) yağı alınmış bir çeşit peynir

taze çiftlik çökeleği

noun çökelti [ʧœcel'ti] bir sıvının dibine çöken katı madde

kireç çökeltisi

verb transitive accusative çöker- [ʧœceɾ'-] (çökerir [ʧœce'ɾiɾ]) çökmesini sağlamak

tortuyu çökermek

verb transitive accusative çökert- [ʧœceɾt'-] (çökertir [ʧœceɾ'tiɾ])

1 çöktürüp oturtmak

deveyi çökertmek

2 bulunduğu yerde yere yıkmak

binayı çökertmek

3 moral bozmak

karşı takımı çökerten gol

adjective çökük [ʧœ'cyc] (çöküğü [ʧœcy'y]) çökmüş

çökük yollar

noun çöküntü [ʧœcyn'ty]

1 çökmek işi

çöküntüye sebep olan sarsıntılar

2 çöken şeylerin kalıntısı

çöküntüleri temizlemek

3 suyun dibine çöken şeyler

kum çöküntüleri

4 çökmüş toprak

arazinin çöküntüleri

5 depresyon

ailedeki kayıpların sebep olduğu ruhsal çöküntü