ön

ön

(œn)
ad
1. evin önü
2. Önümüzde uzun bir yol var.
a. bir fikir öne sürmek
b. bir aday öne sürmek
3. Kazağın önü leke olmuş.
4. köyün önlerine kadar gelen kurtlar

ön

front, frontal, head, initialأَماميّ, وَجْهpředek, přednífor-, forsideVorderseite, vorneμέτωπο, μπροστινόςdelantero, frenteetu-, etupuoliavantprednja strana, prednjianteriore, davanti前, 前の앞, 앞의voor-, voorkantfor-, forsidefront, przednifrente, frontalпередний, передняя частьfram-, framsidaข้างหน้า, ด้านหน้าđằng trước, mặt tiền前面, 前面的
sıfat
1. ön sokak
2. ön araştırma